มุมโต๊ะที่ผมนั่งเกือบทุกเช้า

สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่ผมต้องออกจากบ้านมาแต่เช้า มานั่งทำงานที่โรงแรมฮอลิเดย์ อินน์ สีลม เกือบตลอดสองสัปดาห์ เนื่องจากมีแขกต่างประเทศเข้ามา ได้สัมผัสรสชาติชีวิตคนบ้านนอกทำงานในเมืองอย่างเต็มที่ ออกจากบ้านให้ได้ก่อน 6 โมงเช้า เพื่อมารถติดบนถนนอีกชั่วโมงกว่า หาตรอกซอยที่มีร้านขายข้างแกงราคาย่อมเยาว์เป็นมื้อเช้า มานั่งรอที่ล๊อบบี้ของโรงแรมเพื่อรอแขกต่างประเทศที่นัดเอาไว้ตอน 9 โมงเช้า… ใช่ครับ นัดไว้ 9 โมงเช้า แต่ต้องออกจากบ้านมาตั้งแต่เช้ามึด เพื่อมาให้ถึงก่อนแล้วค่อยหาอย่างอื่นทำต่อไป

สองสัปดาห์มานี้มีแขกจากต่างประเทศเข้ามา เป็น sales manager จาก supplier เข้ามาสองเจ้าติดกันครับ วงจรชีวิตเข้าใจง่ายมาก ตื่นเช้ามืดส่งคุณหมอเสร็จก็ตรงมาโรงแรม มีเวลาเคลียร์อีเมลอยู่ชั่วโมงนึงตอนเช้า ก่อนเริ่มพาแขกออกเดินทางตระเวณหาลูกค้าที่อยู่รอบนอกกรุงเทพฯ ขับรถฝ่าการจราจรออกไปอีกรอบหนึ่ง หาลูกค้าช่วงเช้าหนึ่งราย นั่งประชุม เลือกหาร้านอาหารกลางวันที่รับรองแขกได้ระหว่างเส้นทาง หาลูกค้าช่วงบ่ายอีกหนึ่งราย เสร็จก็เย็นพอดี ขับรถฝ่ารถติดกลับเข้ามาในเมืองอีกรอบเพื่อมาส่งแขก จากนั้นก็ขับรถฝ่ารถติดกลับบ้าน ชีวิตช่างสุขขีเสียจริงตลอดสองสัปดาห์ เย้พรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้วครับ จะได้กลับไปใช้ชีวิตคนชานเมืองเหมือนเดิมละ…